اخبار مدرسه

پایگاه تابستانی، هفتمی ها را با دبیرستان آشنا کرد

تاریخ انتشار : 1396/7/19

گفت و گو با امیر حسین عسگری مشاور پایه هفتم واحد میرداماد درمورد تغییر مقطع دانش آموزان در پایه هفتم.

دانش آموزان پایه هفتم در آغاز سال تحصیلی، مقررات انضباطی جدی تری از دوران دبستان تجربه می کنند و با درسها، معلم ها و امتحان های بیشتری هم سروکار خواهند داشت. به همین دلیل نوع رفتار کادر اجرایی مدرسه و خانواده ها، با هفتمی ها باید نسبت به بقیه پایه ها کمی فرق داشته باشد.

امیر حسین عسگری مشاور پایه هفتم دبیرستان دوره اول علامه طباطبایی – واحد میرداماد اعتقاد دارد باید با هفتمی ها صمیمیتی مضاعف داشت تا آنها بهتر با شرایط جدید آشنا شوند:«دانش آموزان در مقطع ابتدایی 6 سال به نوع رفتار و ارزیابی معلم ها عادت می کنند و وقتی به دبیرستان می آیند می بینند شرایط کمی فرق دارد و این وضعیت ممکن است کمی آنها را نگران کند. پس باید متناسب با شرایط جدید خود را تغییر بدهند البته نباید فراموش کنیم که انسان ناگهانی تغییر نمی کند و هر تغییر مثبتی نیاز به زمان و تلاش دارد.»

او درباره کار با هفتمی ها و نحوه ارتباط موثر با آنها می گوید:«درباره نحوه ارتباط خوب با بچه های پایه هفتم کمی کار مشکل است  چون بعضی از آنها هنوز در فضای دبستان هستند. پس هم ما و هم دانش آموزان باید کمی بیشتر تلاش کنیم تا ارتباط بین ما براساس صمیمیت و احترام متقابل باشد یعنی در عین حال که با آنها دوست هستیم باید حریم آموزشی و شرایط جدید را هم به آنها آموزش بدهیم.»

عسگری می گوید باید کاری کنیم پایه هفتمی ها شرایط جدید را به تدریج درک کنند:«اقتضای سن بچه ها این است که باید به تدریج دبیرستانی بودن را درک کنند. برای همین منظور در پایگاه تابستانی و با برگزاری اردوهایی برای پایه هفتمی ها سعی کردیم رابطه ای دوستانه با بچه ها برقرار کنیم تا شناخت ما از آنها و آشنایی آنها با محیط دبیرستان بیشتر شود. با آزمونی هم که در انتهای تابستان برگزار کردیم قصد داشتیم دانش آموزان را با محیط ارزیابی دبیرستان بیشتر آشنا کنیم.»

مشاور پایه هفتم دبیرستان دوره اول علامه طباطبایی – واحد میرداماد ادامه می دهد:« با آغاز سال تحصیلی جدید برنامه ها را اجرایی کرده و نظارت خود را بیشتر می کنیم. البته این نظارت به صورت تدریجی و کاملا دوستانه خواهد بود.»

عسگری درخواستی از هم خانواده های پایه هفتمی ها دارد:« مدرسه و خانواده ها باید همیار هم باشند. بچه ها در دبستان از طرف خانواده و مدرسه بسیار مورد توجه قرار می گیرند، در دبیرستان هم همینطور است ولی کمی شرایط فرق می کند. فراموش نکنیم درصد زیادی از کارهای دانش آموز در منزل انجام می شود پس خانواده باید بر بچه ها نظارت کنند ولی نظارت باید غیرمستقیم و دوستانه باشد زیرا نظارت خشک و مستقیم، علاقه دانش آموزان به درس را کم می کند.»